0

Death in her hands - Ottessa Moshfegh

Death in her hands - Ottessa Moshfegh
ma 20 april 2020

door Lena van Tijen | afdeling Literatuur

Aan het begin van Death in Her Hands, de nieuwe roman van Ottessa Moshfegh, vindt de tweeënzeventigjarige Vesta Gul tijden het uitlaten van haar hond Charlie een mysterieus briefje: ‘Her name was Magda. Nobody will ever know who killed her. It wasn’t me. Here is her dead body.’

Het lichaam is echter nergens te bekennen, net als de schrijver van het briefje. Aangezien het papier met daarop de boodschap afkomstig lijkt uit een collegeblok trekt Vesta conclusies: deze tekst is niet geschreven door de ‘dader’ maar een middelbare scholier, wellicht een vriend van Magda. Waarschijnlijk een jongen met ruig, piekerig blond haar. Zo eentje die skateboardt. Het type dat ijs rechtstreeks uit de pot lepelt en dan een tikkeltje dom en achterbaks beweert dat hij het niet gedaan heeft. Ze noemt hem liefkozend Blake.

Gaandeweg Vesta’s zoektochten, soms naar Magda, dan weer naar hond Charlie, verandert haar Blake van een denkbeeldige jongen in een echte en weer terug. Het briefje maakt plaats voor een gedicht van Blake’s naamgenoot William Blake die, zoals Olga Tokarczuk in 2009 al aantoonde in haar 'Drive Your Plow Over the Bones of the Dead', de ideale metgezel is voor een afgezonderde vrouw op leeftijd.

In de roman van Tokarczuk, die de Poolse schijfster in 2019 mede een Nobelprijs voor de literatuur opleverde, pluist hoofdpersoon Janina Dusezjko moorden op mens en dier tot op het bot toe uit. Deze feministische eco-thrillers doet denken aan de roman van Moshfegh omdat de lezer in beide meer over de dienstdoende detective te weten komt dan over de daders en slachtoffers. Tevens delen Janina en Vesta de eenzaamheid, een voorliefde voor honden en een iet wat vertroebelde kijk op de realiteit.

Het moord mysterie van Moshfegh doet naast aan de roman van Tokarczuk ook denken aan het werk van David Lynch. De filmische schrijfstijl, die soms wat over de top en soapy aandoet, zorgt ervoor dat scenes uit het boek lijken te zijn overgewaaid uit een ander afgelegen dropje waar damn fine koffie wordt geserveerd bij een groot stuk cherry pie.

Naast spookachtig en dromerige beschrijvingen is 'Death in Her Hands' ook doorspekt met zwarte humor zoals we die van de schrijfster van 'Eileen' en 'My Year of Rest and Relaxation' gewend zijn. Zinnen als: ‘I wonder if they made love there on the table while the old man watched and dribbled drool across the lap of his pants.’ zijn treurig, vals en toch lachwekkend. Ze doen denken aan de verjaardag van Leo in Twin Peaks die in zijn absurdisme zelfs feesttoeters, slingers en hoedjes iets naargeestig gaf.

Waar er in de serie van Lynch steeds meer karakters worden geïntroduceerd om vervreemding te veroorzaken wordt dit effect in 'Death in Her Hands' geheel in Vesta’s eigen geest bereikt. Eén van de meest unieke stemmen van de hedendaagse literatuur laat gekte en gemis van binnenuit zien op een manier die je anders alleen zou kunnen ervaren als je er middenin zit.

De Engelse editie van 'Death in Her Hands' verschijnt op 21 april. Bij Donner hebben wij een tiental door de auteur gesigneerde exemplaren. Ben je benieuwd stuur dan een mailtje naar literatuur@donner.nl – let wel wie het eerst komt, wie het eerst maalt – of geniet van het boek zonder een krabbel op het voorblad.

Lena van Tijen
Lena van Tijen afdeling Literatuur

Over Lena van Tijen

Lena studeerde Beeldende Kunst en Kunst- en Cultuurwetenschappen maar verdwaalde op weg naar het Boijmans in Donner. Ze besloot te blijven tot ze de literatuurafdeling van A tot Z uitgelezen heeft.