Resultaten voor 'gaea schoeters'

1. Gaea Schoeters
2. Katrien Steyaert

Het einde en hoe het te overleven

Niets in ons leven is voorspelbaar, behalve de dood. En net dat einde is ons grootste vraagteken. Hoe moet dat, sterven en afscheid nemen? Komt die dood niet altijd te vroeg, is het leven ooit af? En hebben onze dromen en daden überhaupt zin als alles op een dag gewoon ophoudt? In Het einde – en hoe het te overleven kijken 100 schrijvers de dood in de ogen. Ze putten daarbij uit persoonlijke ervaringen – van geliefden die plots neerzegen in het gras tot vaders die ze veel te vroeg verloren – en verbinden die met de literatuur, die al eeuwenlang om het mysterie van de dood danst. De literatuur, die naar woorden zoekt voor wat ons met verstomming slaat, en die, wie weet, een vorm van onsterfelijkheid inhoudt. Zadie Smith, Bart Moeyaert, Philippe Claudel, Siri Hustvedt, David Van Reybrouck, Johan Harstad, Aidan Chambers, Sandro Veronesi, Peter Buwalda, Joke Hermsen, Ilja Leonard Pfeijffer, Claire Messud en 88 anderen blikken vooruit naar hun ultieme deadline. Hun inzichten zijn opgetekend door Katrien Steyaert en Gaea Schoeters. Zij maakten van Het einde een even troostend als inspirerend boek over een onvermijdelijke ervaring. De illustraties in het boek zijn van JeRoen Murré. Gaea Schoeters (1976) schrijft romans, theaterteksten en operalibretto’s. Soms (en stiekem) waagt ze zich aan poëzie. Ze debuteerde met het reisboek Meisjes, moslims en motoren, daarna volgden onder andere de romans De kunst van het vallen en Zonder Titel #1. Daarnaast schrijft ze voor De Standaard der Letteren, en in haar vrije tijd schopt ze af en toe tegen de schenen van de wereld in columns en opiniestukken, maar immer met de beste bedoelingen. Katrien Steyaert (1982) is zelfstandig journalist, met de blik gericht op cultuur en vooral literatuur. Sinds 2005 voert ze vraaggesprekken met inspirerende schrijvers voor reeksen in De Standaard der Letteren, en geregeld doet ze dat ook live op een podium. Daarnaast interviewt ze creatievelingen en wetenschappers voor Iedereen Leest, Knack Weekend en KU Leuven, en publiceerde ze non-fictieboeken, zoals 1914-1918. 100 jaar later en Welkom aan boord.

1. Gaea Schoeters

Zonder titel #1

Paul, een gevierde theaterregisseur van middelbare leeftijd, krijgt slecht nieuws na een routineonderzoek in het ziekenhuis. In een opwelling (is het wanhoop of een handig excuus?) besluit hij zijn vrouw te verlaten en terug te keren naar zijn vroegere geliefde, die hem zonder iets te vragen terugneemt. Met haar, een beeldend kunstenaar, reist hij door Italië in de voetsporen van Caravaggio; het woelige leven van de geniale schilder vormt een spiegel voor zijn eigen onrust. Hij neemt zijn telefoon niet meer op, beantwoordt zijn mail niet meer en is maandenlang onvindbaar voor zijn manager, zijn theatergezelschap, de media — en zijn arts.

1. Gaea Schoeters
2. Trui Hanoulle

Meisjes, moslims & motoren

‘Met de motor naar Iran? Twee meisjes? Is dat niet gevaarlijk? Waarom nu juist daarnaartoe?’ Het korte antwoord: uit nieuwsgierigheid. Omdat Gaea Schoeters en Trui Hanoulle niet geloven dat moslimlanden gevaarlijker zijn dan andere. En omdat het een wilde meisjesdroom is: stoer, avontuurlijk en een tikje nostalgisch. Dus vertrekken ze, oostwaarts, op zoek naar een ongerepte wereld, waar de tijd trager verloopt. Onderweg volgen ze het spoor van twee Zwitserse schrijfsters, Annemarie Schwarzenbach en Ella Maillart, die in 1939 samen naar Afghanistan reden. Meisjes, moslims & motoren is het verhaal van een lange reis door het Midden-Oosten, van het slingerende pad naar het onbekende dat zich eindeloos voor de wielen uitstrekt. De motorvrouwen doen ieder op hun eigen manier verslag van deze unieke reis: Hanoulle met foto’s, Schoeters met woorden. De een als ervaren motor- en wereldreiziger, de ander met het ongeremde enthousiasme van een first-timer.

1. Gaea Schoeters

Het geschenk

E-book

‘Speels, inventief en uitdagend. Het geschenk is uitgekookte politieke satire à la De hoofdstad van Robert Menasse, maar dan nog beter.’ Tom Lanoye Plots wemelt het in Berlijn van de olifanten. Algauw wordt duidelijk dat de dieren niet uit de dierentuin komen, maar een geschenk van de president van Botswana zijn. 20.000 olifanten heeft hij de Duitsers cadeau gedaan, als ‘dank’ voor de verscherpte wetgeving met betrekking tot de invoer van jachttrofeeën. ‘Jullie Europeanen willen ons vertellen hoe we moeten leven. Misschien moeten jullie zelf maar eens proberen hoe het is om met megafauna samen te leven.’ De bondskanselier zit met de handen in het haar: hij moet deze crisis snel en daadkrachtig aanpakken. Want straks zijn er verkiezingen en zijn politieke tegenstanders ruiken bloed...

Adieu