Resultaten voor 'jan h mysjkin'

1. Alexandre Dumas

De graaf van Montecristo

Het leven van de jonge zeeman Edmond Dantès lacht hem toe, tot jaloerse 'vrienden' hem op de dag van zijn verloving valselijk van landverraad beschuldigen. Hij wordt ten onrechte opgesloten in de donkere kerkers van het Château d'If, waar hij veertien jaar zucht om gerechtigheid. Zijn te betreuren verloofde Mercédès heeft ondertussen, na jaren van trouw aan Dantès, toegestemd in een vreugdeloos huwelijk met zijn huichelachtige vijand Fernand. Als Dantès hoort van een verborgen schat op het eiland Montecristo, besluit hij te ontsnappen, de schat in handen te krijgen en deze te gebruiken om wraak te nemen op de drie mannen die hem in het verderf hebben gestort. Vertaler Jan H. Mysjkin kreeg voor deze eerste volledige vertaling van 'De graaf van Montecristo' in het Nederlands de prestigieuze Elly Jaffé Prijs.

1. Doina Ioanid

Overgangsgedichten

De Roemeense dichteres Doina Ioanid hebben we in de Lage Landen kunnen horen en zien tijdens Poetry International te Rotterdam, Felix Poetry Festival te Antwerpen, Poetik Bazar te Brussel, het festival Europalia|Roemenië, in Perdu te Amsterdam en het Poëziecentrum te Gent. De vertaalstroom van het Roemeens naar het Nederlands liep ook in omgekeerde richting. In duo met Jan H. Mysjkin vertaalde ze zo’n zestig hedendaagse Nederlandse en Vlaamse dichters in het Roemeens, evenals proza van Nescio, Paul van Ostaijen en Willem Elsschot. Doina Ioanid, geboren in 1968 te Boekarest, is de auteur van tien bundels die zonder uitzondering uit prozagedichten van één regel tot twee bladzijden bestaan. Een aantal familieleden, zoals haar grootouders, moeder of tweelingzus Mary, keren in de bundels terug. Dat is ook het geval in Overgangsgedichten, die bestaat uit twee afdelingen: Interval en Brieven voor Opa Dumitru. In de eerste lezen we het leven van een vrouw in de ‘alledaagse onwerkelijkheid’, waar autobiografie en droom op een vaak verontrustende manier met elkaar zijn verweven. In de tweede schrijft Ioanid de rouw om haar overleden grootvader uit, een bijzondere dode die de wereld rondtrekt en haar prentbriefkaarten stuurt. De Overgangsgedichten getuigen, naar de woorden van inleidster Carmen Muşat, ‘van een ononderbroken dialoog met zichzelf en met alle personages die de innerlijke wereld van het geheugen bevolken’. Jan H. Mysjkin is dichter, vertaler en essayist. Hij vertaalt zowel proza als poëzie, zowel klassieke auteurs als schrijvers uit de avant-garde. Sinds een twintigtal jaar ontsluit hij de Roemeense poëzie voor de Nederlandstalige lezer. Voor dit pionierswerk werd hij in 2011 bekroond met de vertaalprijs van het Festival International Poesis te Satu Mare en in 2015 met de Prijs voor Culturele Betrekkingen van het parlement van de Republiek Moldova. ‘Doina’s gedichten bestaan uit opeenstapelingen van wilde, vrije, worstelende, wroetende, pijnlijke, en soms ook falende beelden. Wat een plezier, dacht ik, wat een moed. En ook: wat een pijn wasemt uit deze teksten. Ioanids poëzie sust en verontrust, enerveert en troost.’ – Astrid Haerens in Awater.

1. Yves Bonnefoy

Gisteren heersende woestijn

1. Paul Celan

Roemeense gedichten

Paul Celan is een van de invloedrijkste dichters van de twintigste eeuw. Hij werd in 1920 geboren te Czernowitz – toen een stad in Roemenië – en overleed in 1970 te Parijs. Zijn moedertaal was het Duits, zijn schoolopleiding was in het Roemeens. Tussen 1944 en 1947 woonde hij in Boekarest waar hij als vertaler en redacteur werkte voor een Roemeense uitgeverij. Hij beperkte zich echter niet tot het vertalen alleen, hij schreef ook origineel werk in het Roemeens. De korte periode van het schrijven in het Roemeens is uitermate belangrijk geweest in de verdere ontwikkeling van Celans poëzie. Vooral de surrealistische prozagedichten nemen binnen Celans oeuvre een bijzondere plaats in en hebben geen equivalent in het Duits. Binnen zijn oeuvre verfijnen en vervolledigen de Roemeense gedichten het beeld dat men als lezer en onderzoeker ervan kan uittekenen – want Celan blijft Celan, ook in het Roemeens. Jan H. Mysjkin is dichter, vertaler en essayist. Hij vertaalt zowel proza als poëzie, zowel klassieke auteurs als schrijvers uit de avant-garde. Sinds een vijftiental jaar ontsluit hij de Roemeense poëzie voor de Nederlandstalige lezer. Voor dit pionierswerk werd hij in 2011 bekroond met de vertaalprijs van het Festival International Poesis te Satu Mare en in 2015 met de Prijs voor Culturele Betrekkingen van het parlement van de Republiek Moldova. Carl De Strycker promoveerde op de studie Celan auseinander-geschrieben. Paul Celan in de Nederlandstalige poëzie. Hij is directeur van Poëziecentrum en hoofdredacteur van Poëziekrant.

1. Jan H. Mysjkin

De stilte van een verdronken hond

1. Émile Verhaeren

Middernachtvertellingen

In zijn tijd werd Émile Verhaeren het ‘enfant terrible’ van Victor Hugo genoemd. Evenals zijn geestelijke vader schildert hij graag een wereld van angstaanjagende schimmen, hoog oplaaiende vlammen en verterende hartstochten. En toch tekent dat de Vlaamse meester slechts ten dele: zijn oeuvre telt evengoed ingetogen vertellingen, milde herinneringen en sfeervolle parabels. Émile Verhaeren werd in 1855 geboren te Sint-Amands-aan-de-Schelde en overleed in 1916 bij een treinongeval te Rouaan. Als jongeman gaf hij een veelbelovende carrière als advocaat op om zich aan te sluiten bij de rebelse ‘decadenten’ van La Jeune Belgique. Dichtbundels als Les campagnes hallucinées (1893) en Les villes tentaculaires (1895) worden wereldwijd tot de meesterwerken van het ‘fin de siècle’ gerekend. Middernachtvertellingen verzamelt het creatieve proza van Émile Verhaeren. De bundeling biedt een uitstekende gelegenheid om zijn ontwikkeling op de voet te volgen. Van verhaal tot verhaal ziet men hem evolueren van een ‘katholieke’ naar een ‘socialistische’ bewogenheid en van een ‘parnassiaanse’ naar een ‘expressionistische’ stijl.