Jan Siebelink

1. Jan Siebelink

Nachtnotitie

De kleurrijke personages in het oeuvre van Jan Siebelink hebben vaak hun oorsprong in de werkelijkheid. Een nachtelijk diep besef van het einde van zijn leven gaf zijn pen een nieuwe impuls. Het bracht hem weer naar zijn jeugd, naar zijn tijd als docent, naar zijn leven als schrijver, maar hij beschouwt ook het fenomeen tijd. ‘De stroming in de Atlantische Oceaan verandert onder invloed van het smeltende ijs van de Noordpool, er zal een nieuwe ijstijd aanbreken.’ Het zijn herinneringen en gewaarwordingen van die nacht, nu zonder de bescherming van de verbeelding.

1. Jan Siebelink

Pistool en andere verhalen

1. Janneke Siebelink

Soms sneeuwt het in april

Soms sneeuwt het in april vertelt het verhaal van een meisje dat opgroeit met het gewicht van haar moeders oorlogstrauma op haar schouders. Een aangrijpende en meeslepende geschiedenis die gebaseerd is op ware gebeurtenissen. Hoe ga je om met je allesbepalende familieverleden? 1985. Katharina en Peter staan op een beslissend punt in hun relatie. Na twintig jaar hadden ze niet meer op een zwangerschap gerekend en ze vragen zich af of ze dit wel samen willen. Midden in een zomerse nacht op Texel spreken ze hun twijfels uit, in de auto, langs de kant van de weg. Terwijl ze praten dringt het verleden van Katharina zich aan haar op. Haar vader en oma overleden toen zij twaalf was, haar moeder Helena bemoeide zich nauwelijks met haar en Katharina voelde zich nergens thuis. Als Katharina ouder wordt, wordt het haar duidelijk dat haar familie nog een andere geschiedenis kent, een die terugvoert naar de Tweede Wereldoorlog. 1944. In Amsterdam-Zuid werkt Helena op feestjes van de Duitse bezetter. Ze is voortdurend alert, want hoe later het wordt, hoe openhartiger de hoge heren praten over de toestand in de stad. Helena speelt de informatie door, maar wanneer ze in de gaten loopt moet ze de stad ontvluchten. Haar bestemming wordt het relatief vredige Waddeneiland Texel, maar ook daar ontkomt ze niet aan de oorlog. 'Siebelink heeft een uitnodigende pen.'- NRC ‘Dit is knap, een verhaal over geboorte, dood, oorlog en broeiende vragen heel beheerst, precies, ja zelfs rustig vertellen. Janneke Siebelink kan het.’ - Arjan Peters ‘Indringende roman over identiteit en afkomst. Een [...] die je in een adem uitleest.' - Woordkunst ‘Indringende roman over identiteit en afkomst. Een [...] die je in een adem uitleest.' - Woordkunst

1. Jan Siebelink

Rouwjournaal

Het is door de kracht van het schrijven dat Jan Siebelink zijn vrouw Gerda in de maanden na haar overlijden nog even bij zich kan houden en hijzelf overeind blijft. Even helder en teder, met de even sensitieve als beeldende pen zoals hij die hanteert in zijn romans, ontstaat dag na dag in fragmenten het weergaloze portret van een intens leven samen. Het is een allerpersoonlijkst boek, door de lichte schrijvershand van Jan Siebelink zowel krachtig als troostrijk.

1. Janneke Siebelink

Een verdwaalde zomerdag

Ieder jaar bezoekt Camille het graf van haar moeder, de beroemde dichter Astrid Viljoen. Camille is nu even oud als haar moeder was toen die op een winterochtend uit haar leven verdween. Nu het moment dichterbij komt dat Camille haar moeder in leeftijd voorbij zal gaan, voelt ze haar aanwezigheid sterker dan ooit. Wie was Astrid? En wie is Camille geworden in haar afwezigheid? ‘Janneke Siebelink schreef geen roman, maar een requiem voor de overlevenden. De noten zijn vervangen door woorden die een leven lang mee zullen gaan. Het ritme van de toon, maar vooral de opmaat naar een verhaal dat simpelweg verteld moest worden maken Een verdwaalde zomerdag, wat mij betreft tot een instant klassieker.' – Lex Paleaux ‘Een intieme en aangrijpende roman over moederschap en erfgoed’ – Elegance ‘Siebelink heeft het treurige leven van [Ingrid Jonker] en haar dochter mooi beschreven in deze sfeervolle roman’ – Nouveau ‘Gevoelige en aangrijpende roman’ – Zin magazine ‘Wat schrijft Janneke goed, stilistisch consequent, vloeiend en poëtisch. In een fijn kalm ritme. Gaandeweg voel je de pijn, het verzet.’ – Joost Nijsen ‘Trefzeker drijft Siebelink de psychische grilligheid van haar personages, even duister als alles wat zich in de maatschappij voltrekt, naar een onherroepelijke climax’ - Het Parool

1. Janneke Siebelink

December slaan we even over

Ruim een jaar geleden wordt Janneke Siebelink overvallen door sombere gevoelens, die in de nacht moeiteloos overgaan in paniekaanvallen. Het gevolg van zeven jaar non-stop hard werken bij een groot commercieel bedrijf. Na een bezoek aan de huisarts, waar ze radeloos haar verhaal vertelt, besluit ze vrijwilligerswerk te gaan doen als kok in een hospice in Amsterdam. In December slaan we even over doet ze verslag van haar ervaringen. De verhalen zijn prachtig, aangrijpend en vol warmte en empathie maar tegelijkertijd grappig. December slaan we even over van Janneke Siebelink zet aan tot nadenken en doordringt de lezer van wat werkelijk belangrijk is in het leven. 'Janneke schrijft op een mooie en liefdevolle manier over hoe waardevol een hospice kan zijn.' - Margôt Ros 'Altijd raak en ontroerend. Janneke neemt je mee in de intimiteit van het hospice, waar dood, pijn en verdriet altijd dichtbij zijn, net als vrolijkheid, alledaagse grapjes én tevredenheid.' - Hilmar Mulder, hoofdredacteur Libelle