Resultaten voor 'marcellus emants'

1. Marcellus Emants

Schetsen Uit Spanje

1. Marcellus Emants

A Posthumous Confession

1. Marcellus , Emants

Una confesión póstuma

Willem Termeer, el narrador de 'Una confesión póstuma', se presenta a sí mismo como un hombre apático, desagradable e indiferente a todo cuanto le rodea. Hijo de una madre fría y vanidosa y de un padre enfermizo e irascible, uno de sus primeros recuerdos es el de su ingreso en la escuela, donde se sentía como un conejito al que han arrojado a la jaula de las fieras. Sumido en un mar de pulsiones que es incapaz de satisfacer, Termeer culpa de su miserable existencia a sus genes y a una sociedad que se rige por una moral hipócrita. Una sociedad a la que odia y teme con intensidad porque se siente excluido de ella. Su matrimonio con una joven de provincias solo empeorará las cosas y lo conducirá, en última instancia, a cometer un acto del que solo podrá librarse a través del papel.'Una confesión póstuma' es una de las novelas más relevantes de la literatura neerlandesa y, junto con 'Indigno de ser humano', de Osamu Dazai, y 'Memorias del subsuelo', de Fiódor Dostoievski, una de las mejores y más perturbadoras muestras contemporáneas del género confesional inaugurado por Rousseau. Publicada por primera vez en 1894, esta obra ha cautivado a escritores como J.M. Coetzee, autor del prólogo y de la única traducción al inglés de esta novela.

1. Marcellus Emants

Fanny

'Het leven verwezenlijkt onze droombeelden niet, maar vernietigt ze.' Fanny is een in het huwelijk teleurgestelde erfelijk belaste zenuwzieke jonge vrouw die verlangt naar iets groots. Door haar zenuwcrisissen faalt zij echter ook als huisvrouw en moeder. Haar onmacht om de werkelijkheid te verzoenen met haar droombeeld en haar schuldgevoelens drijven haar tot waanzin. Marcellus Emants (1848-1923) is een van de weinige voorbeelden van het naturalisme in de Ne-derlandse literatuur en wordt gezien als voorloper van de Tachtigers. Hij deelt de visie op de autonomie van de kunst van de Tachtigers maar blijft buiten deze stroming omdat hij zich niet aangetrokken voelt tot hun uitbundige taalgebruik. Dit laatste draagt ertoe bij dat Emants' werk ook nu nog goed leesbaar is, in tegenstelling tot dat van veel van zijn tijdgenoten.

1. Marcellus Emants

Een nagelaten bekentenis

Bewerking in eenvoudige taal van deze klassieke naturalistische roman van Emants. Willem groeit op in een kille omgeving. Zijn rijke ouders besteden nauwelijks aandacht aan hem. Hij zet zich in zijn hoofd dat hij rijk is, en toch niets hoeft te leren, want werken zal nooit nodig zijn. Hoe hij met anderen om moet gaan, vrienden kan maken of een vrouw vinden is hem een raadsel. Als hij uiteindelijk trouwt is het met Anna, de dochter van een vriend van de familie. Ook in zijn huwelijk kan hij geen contact maken met zijn vrouw of met anderen. Uiteindelijk vermoordt hij zijn vrouw en moet verder leven met dat gegegeven.

1. Marcellus Emants

Inwijding

Als geen ander maakt Emants de dwaalwegen van de jaloezie invoelbaar in dit roerende verhaal van Theo, een rechtenstudent uit een welgestelde familie die zijn hart verliest aan een prostituee. Een smet op de familie en een streep door wat een mooie carrière zou worden. Theo verzet zich tegen de bekrompen veroordeling van zijn liefde voor Tonia. Maar behalve door de buitenwereld wordt hun liefde ook van binnenuit bedreigd. Want hoe meer Tonia van Theo gaat houden, hoe onveiliger ze zich gaat voelen. Haar gevecht om zichzelf toe te staan zich aan iemand te hechten is het aangrijpende hoogtepunt van dit boek. De roman speelt in Den Haag omstreeks 1900. Nederland is nog een standenmaatschappij. Schrijvers als Marcel Emants en tijdgenoot Herman Robbers (eveneens opgenomen in Klassiek Domein) gebruikten dit tijdsbeeld als sfeervol decor in romans met psychologisch zorgvuldig uitgewerkte karakters, sterke dialogen en een meeslepende verhaallijn. 'Inwijding' is een tijdloos meesterwerk van wereldniveau zoals de Nederlandse literatuur er maar enkele heeft voortgebracht.