Resultaten voor 'ton van reen'
-
Thuisreis
In de roman Thuisreis maakt de hoofdpersoon de reis naar zijn jeugd nog eens mee in hallucinaties tijdens zijn sterven. Thuisreis kent zoals veel van de boeken van Ton van Reen sterke autobiografische elementen, het ouder worden, afscheid en verlies, gedachten over wat het leven heeft gebracht, verantwoordelijkheid voor anderen, oude liefdes, de dood van een kind. Thomas Waagmeester, een bejaarde man, musicoloog en schrijver van boeken over componisten, heeft een paar jaar geleden zijn geliefde vrouw verloren. Agnes was zijn muze en de spil van zijn leven. Toen zij stierf viel hij in een diep gat. Vaak als hij alleen is praat hij met haar, tegen haar portret, en zij praat terug. Hij vindt dat niet vreemd. Zij wist altijd wat hij dacht, zoals hij dat van haar wist. Zo praat hij ook vaak met Theo, zijn zoon die heel jong met zijn motor verongelukt is, in de kamer van Theo, die na diens dood onaangeroerd is gebleven. Toch twijfelt Thomas soms aan zichzelf en vraagt hij zich af of hij aan het dementeren is. Dat denkt soms ook zijn dochter Anne, de moeder van Tom. Thomas heeft een bijzondere band met Tom, zijn kleinzoon. Als het slecht met hem gaat, komt Tom op bezoek en blijft slapen. Tom vertelt over zijn vriendinnetje Nicky en dat haar ouders hun vriendschap niet zien zitten, omdat hij op het vmbo zit en zij op het vwo. Dat woelt oude weerbarstige gevoelens op bij Thomas. In zijn jeugd was hij ook te min voor zijn eerste liefje. Op een dag komt er een overlijdensbericht van Leo, een jeugdvriend, met wie hij van diens ouders niet meer om mocht gaan. Thomas en Leo waren muziekvrienden. Ze wilden samen verder studeren in de muziek, maar Leo was voorbestemd om directeur te worden van een grote fabriek. Ze werden van elkaar weggehouden. Een mensenleven lang hebben ze elkaar niet meer gezien. Moet hij wel naar de uitvaart gaan? Hij twijfelt. Temeer omdat de brief afkomstig is van Irene, het meisje uit het dorp van hogere stand met wie hij kortstondig een verhouding had, maar dat plots uit zijn leven verdween. Na veel wikken en wegen besluit hij toch te gaan. Zijn dochter Anne, haar man Mikel, Tom en Nicky volgen hem naar het dorp, onder het mom dat ze het dorp van zijn jeugd ook wel eens willen zien. De thuisreis wordt een hindernisreis. In het dorp van zijn jeugd valt hij van de ene in de andere verbazing en krijgt hij klap na klap. In zijn hallucinaties bespreekt hij alles wat hem overkomt, zoals hij dat altijd deed met Agnes, op hun concertreizen. En dan aanvaardt hij een hallucinante thuisreis terug naar huis. Ton van Reen (84) schreef onder meer romans, kinder- en jeugdboeken en deed journalistiek werk voor o.a. de Volkskrant en de GPD-kranten. Bekende boeken van Ton van Reen zijn Het winterjaar, Roomse meisjes, In het donkere zuiden, Landverbeuren, In het spoor van de camisards, Katapult – Oproer in Amsterdam, Concert voor de Führer, Gestolen jeugd, De lichtverkoper, Dochters, Vlucht uit Montaillou, De verdwenen stad en Het nooit geschreven verhaal. De bende van de bokkenrijders werd verfilmd tot een veelbekroonde tv-serie. Met Thuisreis viert Ton van Reen zijn 60-jarig schrijverschap en nadert hij zijn 100ste boektitel.
€ 22,00 -
De bende van de Bokkenrijders
In de achttiende eeuw gaat de bevolking van het zuiden van Nederland, België en het Rijnland gebukt onder armoede en honger. Gedwongen door de honger trekken groepen mensen eropuit om voedsel te stelen daar waar het te halen valt, onder meer bij grote boerderijen, veelal in het bezit van de adel, bij rijke abdijen en bij bierbrouwers. Ze worden bokkenrijders genoemd omdat ze zich volgens het volksgeloof ’s nachts op de rug van duivels, in de gedaanten van bokken, door de lucht zouden verplaatsen. In feite vechten ze tegen het onrecht. De bende van de Bokkenrijders steelt van de rijken en geeft hun buit aan de armen. De boerenzoon Mathijs Stevens uit De Heek bij Valkenburg treedt als stalknecht in dienst bij chirurgijn Joseph Kirchhoffs in Kerkrade-Herzogenrath. Doordat hij intelligent is laat de dokter hem lessen volgen bij de koorheren in de abdij Kloosterrade (het latere Rolduc) en neemt hem dan in dienst als leerling-chirurgijn. Wat Mathijs niet weet is dat de dokter de geheime leider is van een grote groep bokkenrijders. Geleidelijk raakt Mathijs meer betrokken bij de bende van hongerdieven. In het uitvoerige nawoord in dit boek leest u meer over de bokkenrijders. Over de onderdrukking van de gewone mensen door de adel en de kerk. Maar ook over geschoolde mensen, zoals dokters, die de boeken lazen van verlichte schrijvers als Voltaire en Rousseau die schreven dat alle mensen gelijk hoorden te zijn. Door de ellende van de mensen die ze dagelijks zagen kwamen ze in opstand en werden de aanvoerders van de hongerbendes. Feitelijk zijn de hongertochten van de bokkenrijders een noordelijke uitloper van de honderdjarige opstand die in Frankrijk leidde tot de Revolutie. De bende van de Bokkenrijders is een omnibus van het in de jaren tachtig en negentig afzonderlijk verschenen vierluik Ontsnapt aan de galg, Vurige ruiters, De gesel van het zwarte goud en Het loon van de duivel. Ton van Reen schreef onder meer romans, kinder- en jeugdboeken en journalistiek werk. Bekend zijn de romans Het winterjaar, Roomse meisjes en Concert voor de Führer. Gestolen jeugd is het ware verhaal van jongens en mannen die aan het eind van de Tweede Wereldoorlog als dwangarbeiders naar Duitsland werden gevoerd. De lichtverkoper werpt licht op een donker tijdperk in de geschiedenis van de kinderarbeid in de negentiende eeuw. De verdwenen stad is de werdegang van een advocaat. Dochters is het levensverhaal van een journalist in Afrika. Katapult is een verhaal over gewone mensen in roerig Amsterdam in de vorige eeuw. De bende van de Bokkenrijders werd verfilmd tot een veelbekroonde tv-serie. In Frankrijk spelen zijn boeken Vlucht uit Montaillou, Bevroren dromen, Landverbeuren en In het spoor van de camisards
€ 29,50 -
Het nooit geschreven verhaal
Het is een zomerse dag. Het is warm op de kermis in Helden. In hun zomerse jurkjes zijn de meisjes mooier dan ooit. De jongens kijken hun ogen uit. Er wordt flink gedronken. De terrassen zitten vol, vooral met jong volk. In danszaal De Klomp zitten de wat oudere mensen, de paren die lang voor de oorlog jong waren, en elkaar toen op de kermis hebben gevonden. Voor hen speelt het befaamde accordeon-duo Schriebl en Huppertz. Er wordt gezongen over ‘mijnwerkers in donkere schachten die denken aan hun vrouwen daarboven die op hen wachten’, en over de liefde die voor eeuwig is. Bij café De Sport zingen de Selvera’s, meisjes uit Weert, over de liefde van een postbode voor de dochter van een kastelein in Tirol, waar tussen berg en dal het geschal van zijn posthoorn klinkt en haar hartje begint te zingen. Bij café Hendriks zingt Bruno Majcharek, de zingende mijnwerker, smartelijke liedjes over het meisje Laila dat zo zinnelijk was. En over de gruwelijke moord op een meisje uit Raamsdonkveer. Afijn, bij alle vrolijkheid hoort ook een somber randje chagrijn. Het nooit geschreven verhaal moést daarom geschreven worden. Ton van Reen schreef onder meer romans, kinder- en jeugdboeken en journalistiek werk. Bekend zijn de romans Het winterjaar, Roomse meisjes en Concert voor de Führer. Gestolen jeugd is het ware verhaal van jongens en mannen die aan het eind van de Tweede Wereldoorlog als dwangarbeiders naar Duitsland werden gevoerd. De lichtverkoper werpt licht op een donker tijdperk in de geschiedenis van de kinderarbeid in de negentiende eeuw. De verdwenen stad is de werdegang van een advocaat. Dochters is het levensverhaal van een journalist in Afrika. Katapult is een verhaal over gewone mensen in roerig Amsterdam in de vorige eeuw. De bende van de bokkenrijders werd verfilmd tot een veelbekroonde tv-serie. In Frankrijk spelen zijn boeken Vlucht uit Montaillou, Bevroren dromen, Landverbeuren en In het spoor van de camisards.
€ 19,50 -
Gestolen jeugd
€ 22,50 -
Verborgen verhalen
Verborgen Verhalen is een juweeltje, niet alleen vanwege de liefdevolle vormgeving en aansprekende illustraties van Paul Oole, maar ook vanwege de unieke verhalen. Gerard Sonnemans, Martine Letterie, Suzanne Wouda, Lydia Rood, Peter Smit, Ton van Reen, Agave Kruijssen, Annejoke Smits en Anneriek van Heugten doken in de geschiedenis van veelal particuliere Gelderse buitenplaatsen en kastelen en ontdekten onbekende verhalen die de Grote Geschiedenis nooit hebben gehaald en verborgen zijn gebleven. Het boek biedt een kijkje in het leven van kasteelbewoners en hun bedienden in het rijke en soms ruige leven van vroeger eeuwen. De Schrijvers van de Ronde Tafel is een genootschap van bekende historische-jeugdboekenschrijvers. Dit boek is een speciale uitgave ter gelegenheid van de Dag van het Kasteel, een jaarlijks evenement georganiseerd door de Nederlandse Kastelenstichting.
€ 10,00 -
Het afscheid van Lucia
historische romanIn Het afscheid van Lucia vinden een paar kinderen op de zolder van hun oma een stapel schriften. Ze zijn vol geschreven door de grootmoeder van hun oma. Samen met oma lezen ze de verhalen over de geschiedenis van hun familie. Er gaat een wereld voor hen open. Zo leren ze dat ze afstammen van een adellijke freule, van een koeienmeid en van reizende toneelspelers. Lucia van Eyll en haar nicht Amalia zaten op de hooizolder, boven de koeienstal van kasteel De Berckt. Ze luisterden naar het verhaal dat Ruth, de dochter van koeienmeid Judith, aan hen vertelde. Haar verhalen riepen altijd wonderen op in de hoofden van Lucia en Amalia. Ze hingen aan haar lippen. Als altijd wanneer Ruth vertelde, kwamen ze in hun beleving terecht op de plaatsen waar het verhaal speelde. Zwevend op de zinnen van Ruth ontmoetten ze wonderlijke mensen in sprookjesachtige landen. Als Ruth vertelde leek het normaal om mee te vliegen met vogels, of door de wind over de horizon te worden geblazen. Ton van Reen schrijft graag boeken over geschiedenis, zoals het verfilmde ‘De bende van de bokkenrijders’, ‘Gestolen jeugd’, ‘Vlucht voor het vuur’ en ‘De lichtverkoper’. Het afscheid van Lucia is gebaseerd op ware gebeurtenissen in de zeventiende eeuw en is evenals de andere genoemde titels heel goed geschikt voor Young Adults (fictie 15+).
€ 13,50 -
Vlucht uit Montaillou
De befaamde en onsterfelijke Franse schrijver Boris Vian zit op het terras van Café La Coupole in Parijs, een plek waar schrijvers en kunstenaars graag vertoeven. Zijn oog valt op een bericht in de krant. 'Bij het plaatsje Montaillou heeft een beer de wolven verjaagd die het 17-jarige herderinnetje Claire Soubirous dreigden aan te vallen. De beer liet het meisje met rust.' Boris leest het summiere bericht drie keer. Het ontroert hem. Beren zijn z'n lievelingsdieren. Ze hebben het uiterlijk van knuffels en het innerlijk van prijsvechters. Zal hij een boek kunnen schrijven met in de hoofdrol een beer? Een beer met menselijke eigenschappen, zoals kinderen hun knuffelberen zien als hun beste vriendjes en met hen praten? Hij pakt een lijntjesschrift uit zijn tas en schroeft de dop van zijn pen. Opeens is het er weer, na lange jaren, het geluk van het schrijven. Het eerste hoofdstuk waarin de beer, die Napoleon heet, en Claire besluiten op reis te gaan naar Parijs, vloeit als vanzelf op het papier. Aan zijn tafeltje op het terras van La Coupole schrijft Boris elke dag een hoofdstuk, vaak in het bijzijn van schrijvers en lezers. Een van hen is de schrijver Ton van Reen, een bewonderaar van het werk van Boris Vian, die een dagboek bijhoudt over de gebeurtenissen. Al vlug ontdekt men dat wat Boris schrijft ook in het echt gebeurt. De pers duikt erop. Frankrijk staat op zijn kop. De toekomst van het land vloeit uit de pen van Boris. Quotes uit de Franse pers: 'Tja, wat moet ik er van zeggen? Een roman over de liefde? Onzin natuurlijk. Maar het leest lekker weg. En dat ik een rol speel in een boek van Boris Vian? Dat streelt me wel natuurlijk.' - Michel Houellebecq in Le magazin Houellebecq 'Boem. Pats. Zo kennen we Boris Vian weer. IJzersterk in het absurde. En toch heel geloofwaardig, ook omdat het leven van de mens nu eenmaal ongerijmd is. Een boek waarin ik van de eerste tot de laatste letter geloof. Ontroerend is de kleine rol die facteur Ferdinand Cheval speelt in dit heerlijke verhaal, waarin ook ik op mijn plaats wordt gezet.' - Jean-Sol Partre in L'Echo du Cimétière de Montmartre 'Iedere goede roman is een dwaalspoor door het leven. Dit is zo'n roman. Een waar doolhof waar je niet uit wilt raken, een tuin vol verhalen en sprookjes. Ik zit er nog middenin.' - Françoise 'Tristesse' Sagan in L'heure du Femme de Campagne Aad Nuis schreef in de Haagsche Post: 'Ton van Reen is een schrijver met karakter. Hij gaat zijn eigen weg, los van de wisselingen van de literaire mode. Hij schrijft graag sprookjes, waarbij de toon onverhoeds kan omslaan van Andersen op zijn charmantst in Grimm op zijn gruwelijkst.' Vlucht uit Montaillou is zo'n sprookje.
€ 24,50 -
De lichtverkoper
Maastricht in het jaar 1873. De twaalfjarige Caspar Marres woont in de Cité Ouvrière, het mensenpakhuis dat grootindustrieel Petrus Regout voor arbeiders van zijn fabrieken heeft laten bouwen, dicht bij hun werk. Hoewel iedereen in het gezin Marres werkt, komen ze toch nauwelijks rond. De schatrijke Regout en de andere fabrieksdirecteuren worden in hun liberale overtuigingen gesteund door behoudende geestelijken die de arbeiders leren dat de macht wordt geschonken door God en dat de armen de rijken moeten accepteren. Na school, en later ook na zijn werk in de fabriek, verkoopt Caspar huis aan huis kaarsen en gaskousjes, petroleum en lampolie. Op straat ontmoet hij de mensen die er nog slechter aan toe zijn, zoals Leen en de weesmeisjes die als prostituee moeten werken. Door een zwaar ongeluk in de fabriek, waar kinderarbeid heel gewoon is, komt hij in het ziekenhuis terecht en leert daar Troef kennen, een voormalige weesjongen die hem leert wat vrijheid is.De Lichtverkoper werpt licht op een donker tijdperk in de geschiedenis van de arbeiders, niet alleen in Maastricht, maar overal in het land. In de eeuw van de opkomst van de industrie werd van de arbeiders verwacht dat ze gehoorzaam waren aan de baas en aan de Kerk en dat ze hun armoede, het gebrek aan woonruimte en de hoge kindersterfte in hun gezinnen moesten zien als de beproeving in dit leven dat later beloond zou worden in de hemel. Maar Caspar en zijn invalide broer Joes, die de geschiedenis van zijn familie en van de stad opschrijft in schriftjes, willen een goed leven op deze wereld. De Lichtverkoper is de ontroerende geschiedenis van Caspar en zijn familie, hun vrienden en de arbeiders die langzaam tot het inzicht komen dat ze hun armoede en hun rechteloosheid niet langer moeten accepteren. Het is de geschiedenis van een stad met een kleine bovenlaag van rijken en een grote meerderheid van armen die nauwelijks of niet in hun bestaan kunnen voorzien. Het is ook het verhaal van de paupers die op straat leven, de bedelaars, de prostituees en de invaliden die kansloos zijn in deze harde maatschappij.Ton van Reen schreef dit boek om stem te geven aan de mensen die het slachtoffer waren van de hebzucht van de kleine groep schatrijke industriëlen die kapitalen verdienden over de ruggen van hun arbeiders en hun gezinnen. Dit boek verscheen eerder als feuilleton in Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad en werd enthousiast door de lezers ontvangen.
€ 19,50 -
Het winterjaar
Een jongen wordt geconfronteerd met de ziekte en de dood van zijn vader. De situatie beheerst zijn doen en laten volledig. Ton van Reen wisselt verhalen over het laatste levensjaar van de vader af met herinneringen aan de dag waarop de jongen hoort dat zijn vader ongeneeslijk ziek is. De ontluistering van de sterke man valt samen met de puberteit van de zoon en het verlies van het geloof in God.De jongen beseft dat zijn leven nooit zo zal zijn als dat van zijn vader. «Roman over een jongen wiens vader een ongeneeslijke hartziekte heeft. De paragrafen met als titel 'Het Winterjaar' gaan over episodes uit het laatste jaar voor zijn dood. Deze worden constant afgewisseld door paragrafen getiteld 'Een Winterdag', die verhalen over de dag, drie jaar eerder, dat de ik-figuur het onafwendbare lot van zijn vader verneemt. De man beheerst door zijn ziekte het hele gezinsleven. Vooral de jongen lijdt hieronder. Hij houdt zielsveel van zijn vader en heeft een hekel aan zijn moeder, die hem streng katholiek wil opvoeden. De roman sluit thematisch nauw aan bij sommig werk van Wolkers en 't Hart, met als verschil dat de betekenis van de vader- en moederfiguur omgekeerd zijn en niet het Calvinisme maar het katholicisme een stempel op de opvoeding van de hoofdpersoon drukt. Dit boek toont aan dat Van Reen (1941) een groter lezerspubliek verdient. Hij schrijft prachtige, zeer ontroerende boeken, die niet onderdoen voor het werk van bekendere Nederlandse auteurs. Verzorgde gebonden editie; kleine, ruim gezette druk. Op het omslag een foto van de schrijver en zijn vader in 'het winterjaar'.» (NBD |Biblion)
€ 19,50 -
Gestolen jeugd
De jonge Lei Steeghs en zijn zus Door groeien op op het platteland van Limburg. De oorlog krijgt gaandeweg vat op de kleine gemeenschap. In de herfst van 1944 moeten steeds meer Duitse mannen naar het front. De leeggevallen plaatsen in de fabrieken worden ingenomen door buitenlanders die tijdens razzia's van de straat zijn geplukt en op transport gezet. Een van hen is de vijftienjarige Lei. De zware dwangarbeid op de slakkenberg van de hoogovens in Midden-Duitsland en de spanning van de bombardementen nemen hem het laatste restje kinderlijke onschuld af. Thuis krijgt Door te horen dat de Engelse soldaat met wie ze verkering heeft gekregen, in Duitsland is gesneuveld. Zij neemt een verregaande beslissing over haar eigen leven.
€ 12,50 -
Dochters
Lennert Rosenberg, 59 jaar, journalist in Afrika, reist naar Zwitserland voor de bruiloft van zijn dochter Miriam. Aan het begin van de reis ontmoet hij Nena, een jonge vrouw, op weg naar haar ouders in Zwitserland. Al vlug blijkt dat ze belangstelling hebben voor dezelfde dingen, ondanks het grote leeftijdsverschil. Door een urenlang oponthoud in Keulen verkennen ze de nachtelijke stad en reizen daarna samen tot Freiburg. Daar aangekomen besluiten ze er een dag te blijven. Speelde Lennert even met het idee dat een relatie met haar mogelijk zou zijn, nog net op tijd begrijpt hij dat zij geen minnaar zoekt, maar iemand die haar begrijpt. Langzamerhand onthult zij het levensverhaal van haar familie die in de oorlog naar Zwitserland vluchtte. En het verhaal van haar vader die zijn best doet zijn Joodse verleden te verhullen en een authentieke Zwitser probeert te zijn. Door haar verhalen gaan zijn ogen open voor zijn eigen geschiedenis die hij is ontvlucht door zich in Afrika te vestigen.«Hij viel in slaap en droomde dat hij een jongen was die samen met een man een lange weg afliep. Beiden waren ze naakt, maar de man droeg een rugzak.'Wat zit er in die rugzak?' vroeg hij.'Mijn herinneringen,' zei de man. 'Later zijn ze voor jou.''Kan ik dat dan allemaal onthouden?''Je moet wel, zeker als je wilt weten wie je zelf bent. Je weet toch dat ik je vader ben?'Toen pas herkende hij de man die hij zo vaak op foto's had gezien.Plotseling liep zijn vader naar de rand van een ravijn, gooide hem de rugzak toe en sprong naar beneden.'Ik wil hem niet!' riep hij. 'Kom terug!'Hij durfde de zak niet op te rapen. Er kwam een spelend kind aan. Het opende de zak.»Ton van Reen schreef onder meer romans, kinder- en jeugdboeken en journalistiek werk. Bekend zijn de romans Het winterjaar, Roomse meisjes en Concert voor de Führer. Hij schreef vaak over Afrika, in kranten zoals de Volkskrant en de GPD-kranten. Een aantal verhalen over de cultuurshock in Afrika werd gebundeld in Weense walsen in Mombassa. Ook schreef hij Een ochtend in Cairo, een inleiding bij het werk van de Egyptische schrijver en nobelprijswinnaar Naguib Mahfoez. Bij Uitgeverij In de Knipscheer zijn van zijn hand verschenen de romans De verdwenen stad, Geen oorlog, Katapult - Oproer in Amsterdam.
€ 19,50 -
Katapult
oproer in AmsterdamIn de tijd waarin de roman Katapult, Oproer in Amsterdam speelt, de jaren zeventig van de vorige eeuw, was er nog hoop, ook al toont het verhaal niet het Amsterdam van de glamour maar het Amsterdam dat aan de rand staat van de verloedering. Het is het verhaal van een dag uit het leven van een kleine groep mensen, een familie en hun vrienden, die in een grote stad toch in een uiterst kleine kring blijken te leven. Het lijkt dat ze ver staan van de boze en wonderlijke rampen die zich in de stad voltrekken en die ze niet kunnen benoemen, maar feitelijk ondervinden ze alle gebeurtenissen aan hun lijf. Wat er in Katapult gebeurt, speelt zich alleen af in zwarte sprookjes, maar vaak hebben sprookjes meer met de werkelijkheid gemeen dan de exacte verslagen van gebeurtenissen. Wie denkt dat het onmogelijk is om met een katapult een brandende scherf van de zon te schieten, om zo hotel-restaurant Americain in de fik te zetten, moet dit boek maar niet lezen. Katapult is vijfenveertig jaar geleden geschreven. Veel in Amsterdam lijkt nu nog hetzelfde, maar dat is schijn. Wie met dit boek door de stad loopt en de sporen zoekt van het Amsterdam van toen, ziet dat de mooie gevels er nog zijn en worden gefotografeerd door hordes toeristen uit de hele wereld, maar ook dat achter de fraaie gevels heel veel is weggehaald. Nu zijn er supermarkten gevestigd en kantoren van advocaten, multinationals en brievenbusmaatschappijen die de stad en Nederland misbruiken om belasting te ontduiken. De gezinnen zoals die van Albert Meyer zijn grotendeels verdreven naar de Bijlmer, Purmerend en Almere. Ook café De Engelbewaarder, aan de Kloveniersburgwal is er niet meer. Kastelein Bas, in wie de toenmalige uitbater en boekenliefhebber Bas Lubberhuizen herkend kan worden, leeft nog, maar de redacteuren van Vrij Nederland die er dagelijks hun kelkjes leeg dronken, zoals Martin van Amerongen en Joop van Tijn, zijn al jaren heen. Net als Ischa Meier die er vaak kwam met zijn vrouwen, minnaressen en favoriete hoertjes en een zak vol boeken waarvan hij de flapteksten las. Ook stamklant Robert Jasper Grootveld, die model stond voor Crazy Horse is er niet meer, net als Simon Vinkenoog, de magiër van het vrije woord. Wel zijn gelijkgestemde filosofen als Roel van Duijn en Luud Schimmelpennink nog onder ons, maar hun ideeën worden nauwelijks nog begrepen. In de gevoelswereld van schrijver Ton van Reen spelen de zelfgenoegzame leden van de georganiseerde samenleving een uiterst sinistere rol. Wreedheid, vreemdelingenhaat en bloeddorst liggen achter hun oppervlakkige en zo fatsoenlijk lijkende gedrag voortdurend op de loer. De helden van Ton van Reen behoren zonder uitzondering tot de kwetsbaren en de slachtoffers: eenzame kinderen, hoeren, landlopers, kermisgasten en zonderlingen, mensen die echter een warmer hart hebben dan de directeuren van de Rabobank en de Tweede Kamerleden van de VVD. Over de boeken van Ton van Reen schreef Aad Nuis in de Haagse Post: 'Hij schrijft eigenlijk steeds sprookjes, waarbij de toon onverhoeds kan omslaan van Andersen op zijn charmantst in Grimm op zijn gruwelijkst.' Reinjan Mulder schreef in NRC-Handelsblad: 'Het proza van Ton van Reen is mooi als poëzie.' En Gerrit Krol schreef in dezelfde krant: 'Ton van Reen schrijft leerboeken voor schrijvers.'
€ 17,50