Results for 'abdelkader benali'

1. Karin Amatmoekrim
2. Abdelkader Benali
3. Adriaan van Dis

Kofferverhalen - gesigneerd

Met handtekening van Karin Amatmoekrim, Abdelkader Benali & Adriaan van Dis Migratieverhalen over liefde en afscheid, over thuiskomen en je thuis voelen. Over de ene kant, de andere kant en de overkant. Verhalen van toen en nu. Verteld, herdacht, gevierd, besproken en gedeeld door Karin Amatmoekrim en Abdelkader Benali, omlijst door een beschouwing van Adriaan van Dis In het voorjaar van 2025 opent FENIX: het eerste museum ter wereld dat met kunst migratieverhalen vertelt. Onderdeel van de vaste collectie vormt een doolhof gebouwd van duizenden koffers uit binnen- en buitenland. Van vele koffers zijn de omzwervingen bekend. Amatmoekrim en Benali kozen de meest indringende verhalen en vertellen hoe het de reizigers is vergaan. Adriaan van Dis leidt de verhalen in met een omvangrijke beschouwing over de betekenis van de koffer en het fenomeen migratie.  Karin Amatmoekrim (Paramaribo, Suriname,1976) emigreerde op 5-jarige leeftijd naar Nederland. Ze schrijft romans, verhalen en columns en promoveerde op leven en werk van Anil Ramdas. Ze werkt aan een geschiedenis van Suriname. Abdelkader Benali (Ighazzazen, Marokko, 1975) emigreerde op 4 jarige leeftijd naar Nederland. Hij schrijft romans, verhalen, toneel, poëzie en columns en presenteert televisieprogrammas. Adriaan van Dis (Bergen, 1946) schrijft romans en essays en presenteerde befaamde televisieprogrammas. Hij werd geboren in een gehavend gezin van migranten met een sterke band met Nederlands-Indië.

1. Abdelkader Benali

Dromenmakers

‘Dat wil ik met eigen ogen zien’, zei schrijver Abdelkader Benali, toen hij van Hans Spekman (directeur van het Jeugdeducatiefonds) hoorde over de Nederlandse basisscholen waar de nood het hoogst is en waar in avontuurlijke oplossingen wordt gedacht. Over scholen in de wijken waarin docenten extra alert zijn, waar kinderen thuis geen eigen bed hebben en waar de keuken het hart van de school wordt. En vooral die scholen waar dag in, dag uit, vanaf de eerste bel, de vonk van toekomstdromen met volle kracht wordt aangeblazen. Benali wilde deze leerlingen, docenten en ondersteuners zélf spreken. Hoe spelen ze het klaar? En wie zijn die bevlogen leraren? Hij ging – samen met Hans Spekman – op pad langs basisscholen door heel Nederland, observeerde en luisterde. In Dromenmakers neemt hij ons mee op zijn reis. 'Tijdens deze indrukwekkende reis langs Nederlandse scholen voel je hoe belangrijk het is dat kinderen de ruimte krijgen om gezien te worden, te strijden en te zorgen voor elkaar. Te dromen over een toekomst waarin iedereen een plek heeft. De strijd tegen kansenongelijkheid is taai, maar begint waar we allemaal begonnen. Net als ieders droom.' - Kim Putters, Voorzitter Sociaal-Economische Raad en Hoogleraar ‘Brede Welvaart’ Tilburg University 'Onderwijs is de enige uitweg voor kinderen die kwetsbaar opgroeien. Het Kinderrechtencomité erkent dit. Onderwijs moet gaan over het volle leven. Het moet kinderen kansen bieden tot  ontplooiing, kennis moet bijbrengen over mensenrechten, cultuur  en de waarden van de natuur. En over hoe je te bewegen in de samenleving waarin je opgroeit. Ieder met wie Abdellkader Benali heeft gesproken,  is zich hiervan bewust en draagt daardoor vitaal bij aan de verwezenlijking van de dromen van hun leerlingen.' - Margrite Kalverboer, Kinderombudsman 'Wat zijn de dromen van kinderen die in armoede opgroeien? Een uniek inkijkje in de scholen die deze kinderen aan het dromen en leren krijgen. Absolute aanrader!' - Inge de Wolf, Prof. Dr. Inge de Wolf Hoogleraar Universiteit Maastricht 'Een aanrader, ook voor beleidsmakers. Deze reisverhalen over het Nederlandse onderwijs zijn confronterend én ontroerend.  Het maakt voor de toekomst van een kind nog steeds uit in welke wijk je woont en wie je ouders zijn. Kansenongelijkheid begint daardoor al op zeer jonge leeftijd, maar juist op scholen “met een zware weging” zetten leerkrachten en vrijwilligers alles op alles om kinderen toch die kansen te bieden.' - Pieter Hasekamp, directeur Centraal Planbureau

1. Abdelkader Benali

Het blauw van de zee en het blauw van de stad

1. Abdelkader Benali

De stilte van de ander

‘Stilte kan spaarzaam licht laten schijnen over wat zich voltrokken heeft. Stilte van schaamte, van verdriet en van verbijstering, omdat de mens in staat is te vernietigen. Wie herdenkt, verplicht zichzelf oog te hebben voor wie oorlog en genocide ontvluchten. Voor mij opent de stilte van 4 mei de deur naar de ander. Durven we stil te zijn, dan durft de ander wellicht zichzelf te zijn. De stilte is geen passieve handeling, het is een ons actief instellen op de komst van een nieuwe wereld. De stilte houdt ons overeind.’Primo Levi wijst er in Is dit een mens op dat wanneer de mens alle waardigheid is ontnomen, hij broederschap vindt in de aanwezigheid van zijn naaste. De stilte van de ander is een pleidooi voor verbreding van de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog, dat Abdelkader Benali schreef ter gelegenheid van de Nationale Dodenherdenking.‘Met veel van wat Benali schrijft ben ik het oneens. En toch, juist daarom kan ik deze belangrijke tekst aanbevelen. Over de ander en de niet-ander, assimilatie en noodlot, grappen en bekeerlingen.’ – Arnon GrunbergMet gedichten over vrijheid van Dean Bowen, Tsead Bruinja, Ellen Deckwitz, Maureen Ghazal, Anne-Fleur van der Heiden, Lamia Makaddam, Roelof ten Napel, Derek Otte, Iduna Paalman en Alfred Schaffer.

1. Abdelkader Benali

Reizigers van een nieuwe tijd

Abdelkader Benali werd in 1975 geboren in Ighazzazen (Marokko). Hij woonde vanaf zijn vierde jaar in Rotterdam, verhuisde in zijn studietijd naar Leiden en woont tegenwoordig in Amsterdam. Voordat hij debuteerde met de roman Bruiloft aan zee (1996) ontving hij twee maal de El Hizjra Literatuur Prijs. Bruiloft aan zee werd in 1997 bekroond met de Geertjan Lubberhuizen Prijs 1997 voor het beste debuut en in 1999 met de Prix de Meilleur Premier Roman Etranger (Frankrijk). Het boek werd bovendien genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs 1997. In een interview in Trouw zei Benali over zijn debuut: "Dit boek heeft mij aan de ene kant dichter bij mijn wortels gebracht, maar me er ook ver van verwijderd. Maar het verhaal moest worden verteld. Nu kan ik meer registers opentrekken. Meer werelden laten zien." Het boek werd positief besproken en is inmiddels in vertaling verschenen in onder andere Engeland, de Verenigde Staten, Spanje, Duitsland, Frankrijk en Denemarken. Op 1 januari 1999 ging Benali's toneelstuk De Ongelukkige in première in de Toneelschuur te Haarlem. Het werd meer dan vijftig keer opgevoerd. Het verscheen in boekvorm bij uitgeverij Vassallucci. Berichten uit Maanzaad Stad uit 2001 is een verzameling verhalen, reportages, artikelen en columns. In het najaar van 2001 ging Benali's toneelmonoloog Yasser in première (in 2002 in boekvorm uitgekomen). In 2002 verscheen de dikke roman De langverwachte, die overwegend zeer positief ontvangen werd. In deze roman is het woord aan een foetus: "De langverwachte bevat de prenatale memoires van een Rotterdams kind van twee tiener-ouders." (Arjan Peters, de Volkskrant). De roman won in 2003 de Libris Literatuur Prijs. Zijn volgende roman, het begin 2005 verschenen Laat het morgen mooi weer zijn, bezegelde zijn overstap van uitgeverij Vassallucci naar De Arbeiderspers. Binnen anderhalf jaar verschenen behalve Laat het morgen mooi weer zijn het samen met Herman Obdeijn gepubliceerde boek Marokko door Nederlandse ogen 1605-2005, de dichtbundel Panacee, het toneelstuk Jasser en de reportage Berichten uit een belegerde stad. Dit was de oogst van een verblijf van enkele maanden in Beiroet, waar Benali in de zomer van 2006 ongewild in een oorlog (die tussen Israël en Hezbollah) verzeild raakte en waarover hij op een weblog van Vrij Nederland dagelijks verslag deed. Bovendien verscheen in diezelfde periode bij De Bezige Bij een briefwisseling met zijn vriend Michaël Zeeman: Wie kan het paradijs weerstaan. De brieven beslaan het grootste deel van 2004, toen Benali, net als Zeeman, in Rome woonachtig was (althans voor een groot deel van zijn tijd). In november 2006 kwam Feldman en ik uit, zijn zesde boek bij De Arbeiderspers. Daarna volgde de roman De Marathonloper, Benali’s (literaire) verbeelding van zijn eigen ervaringen met en fascinatie voor het hardlopen. In 2009 zag de roman De stem van mijn moeder het daglicht, waarin Abdelkader Benali terugkeerde naar het thema uit onder andere Bruiloft aan zee: dat van het migrantenkind tussen twee culturen. In 2010 verscheen een nieuwe hardlooproman, Zandloper, en eveneens in datzelfde jaar De weg naar Kaapstad. Afrika en het WK voetbal 2010, Benali's verslag van zijn voetbalontdekkingsreis door Afrika. Najaar 2013 verscheen zijn roman Bad boy, die inspeelt op de in de media breed uitgemeten Badr Hari-affaire en andermaal gaat over de multiculturele samenleving en de dubbele culturele identiteit van de migrant. Daarna verschenen het kookboek Casa Benali, geschreven samen met zijn vrouw Saida Benali, Het blauw van de zee en het blauw van de stad en Brief aan mijn dochter. In 2019 verscheen zijn roman De weekendmiljonair, en in 202 schreef hij het essay Reizigers van een nieuwe tijd voor de Maand van de Geschiedenis. In 2021 verschijnt zijn 4 mei-Lezing De stilte van de ander, en momenteel werkt hij aan een nieuwe roman. Zijn werk, dat internationaal wordt uitgegeven, werd in 2010 bekroond met de E. du Perronprijs, en in 2020 met de prestigieuze Gouden Ganzenveer.

1. Abdelkader Benali
2. Michelle Provoost
3. Han van der Horst

Metro 010