Results for 'vincent mentzel'

Vincent Mentzel. Foto’s

Bijna veertig jaar was Vincent Mentzel de staffotograaf van NRC Handelsblad: hij bracht het nieuws letterlijk in beeld. Mentzel ontwikkelde zich tot een van Nederlands bekendste fotografen, vooral door zijn vernieuwende verslaggeving van de Haagse politiek. Met zijn sprekende portretten van politici en informele fotoreportages van het Binnenhof maakte hij de Nederlandse politiek voor veel lezers persoonlijker en menselijker. Als fotojournalist reisde hij de wereld rond om politieke gebeurtenissen en andere nieuwsfeiten vast te leggen. Van studentenprotesten in China tot Surinaamse parlementsverkiezingen: vrijheid, democratie en macht bleven ook in zijn buitenlandse reportages terugkerende thema’s. Vincent Mentzel. Foto’s geeft niet alleen inzicht in de belangrijke rol die Mentzel speelde in de fotojournalistiek, maar biedt ook een herkenbaar fotografisch overzicht van onze recente geschiedenis.

Dutch photographers

Source: Wikipedia. Pages: 36. Chapters: Michel Szulc-Krzyzanowski, Rob Hornstra, Ed van der Elsken, Ahmet Polat, Anton Corbijn, Johan van der Keuken, Vincent Mentzel, Fernando Pereira, Willem Witsen, Inez van Lamsweerde and Vinoodh Matadin, Peter Klashorst, Hugo van Lawick, Ad Konings, Hans Neleman, Marjan Borsjes, Frans Lanting, Marsel van Oosten, Ekaterina Kruchkova, Iekeliene Stange, Johan van der Horn, Edwin Zwakman, Willy Schmidhamer, Carli Hermès, Annemarie Spilker, Rineke Dijkstra, Thom Hoffman, Dana Lixenberg, Erwin Olaf, Piet Zwart, Carla van de Puttelaar, César Domela, Kim Zwarts, Lique Schoot, Roelof Frankot, Hans Aarsman, Mischa Keijser, Nico de Haas, Jacqueline Hassink, Flore Zoé, Jan Dibbets, Jan Banning, Emmy Andriesse, Angèle Etoundi Essamba, Henze Boekhout, Niels Helmink, Iwan Baan, Peterjan van der Burgh, Bert Janssen. Excerpt: Michel Szulc-Krzyzanowski (Oosterhout, The Netherlands, 23 April 1949) is a Dutch photographic artist. Beginning as a student, he has traveled all over the world in search of picturesque locations for his autonomous-conceptual photographs of special people or situations for his social-documentary projects. At the beginning of his career, he became famous for his photo-sequences, which have been exhibited and published widely since the early seventies. Besides his many exhibitions in the last forty years, Szulc-Krzyzanowski published 16 photo books and his pictures were published in magazines and newspapers all over the world. People are always the central theme in his work. Sometimes it is his own shadow or footprint that is the focus of the image, as in the case of many of his sequences, and sometimes it is another person somewhere on this planet, but he always approaches his subject with a good sense of curiosity and a positive perspective. Nowadays Szulc-Krzyzanowski lives and works in Mexico most of the time, in a camper designed by the artist, the "Fuso Szulc", focusing on his social-documentary projects. Michel Szulc-Krzyzanowski was born in 1949 in Oosterhout, The Netherlands. His father, Zbigniew Szulc-Krzyzanowski, was an engineer from Poland who was a tank commander during World War II in the Netherlands, where he stayed after the war and married Clotilde Laurijssen in 1946. In that same year they built a house in Oosterhout where they raised their four children. The situation at home, which was far from peaceful, was crucial for Szulc-Krzyzanowski's personal growth and education. There were a lot of tensions between Szulc-Krzyzanowski's parents. His father spoke Dutch poorly, and his wife and children didn't speak Polish. This combined with significant cultural differences between his parents created unbridgeable problems in the home. Besides that, his father was deeply affected by the war with the horrible experiences making him an unpredictable man with

Photography in China

Source: Wikipedia. Pages: 45. Chapters: Robert Capa, Marc Riboud, Inge Morath, Henri Cartier-Bresson, Felice Beato, Tadahiko Hayashi, Ihei Kimura, Pierre Rossier, Bloody Saturday, Michael Wolf, Homer Sykes, John Thomson, Vincent Mentzel, Fosco Maraini, Shigeichi Nagano, Peter Turnley, Brian Brake, Sidney D. Gamble, Hiroji Kubota, Hiroshi Suga, Kineo Kuwabara, Ho Fan, Eve Arnold, Eva Sandberg, Negretti and Zambra, Jules Gervais-Courtellemont, Donald Mennie, William Saunders, Noriyoshi Shibata, Hedda Morrison, Auguste François, China Lucky Film, Orrin Freeman, John Papillon, Dutton & Michaels. Excerpt: Henri Cartier-Bresson (August 22, 1908 - August 3, 2004) was a French photographer considered to be the father of modern photojournalism. He was an early adopter of 35 mm format, and the master of candid photography. He helped develop the "street photography" or "real life reportage" style that has influenced generations of photographers who followed. Cartier-Bresson was born in Chanteloup-en-Brie, Seine-et-Marne, France, the oldest of five children. His father was a wealthy textile manufacturer, whose Cartier-Bresson thread was a staple of French sewing kits. His mother's family were cotton merchants and landowners from Normandy, where he spent part of his childhood. The Cartier-Bresson family lived in a bourgeois neighborhood in Paris, near the Europe Bridge. They were able to provide him with financial support to develop his interests in photography in a more independent manner than many of his contemporaries. Cartier-Bresson also sketched in his spare time. He described his family as "socialist Catholics". As a young boy, Cartier-Bresson owned a Box Brownie, using it for taking holiday snapshots; he later experimented with a 3×4 inch view camera. He was raised in a traditional French bourgeois fashion, required to address his parents using the formal vous rather than the familiar tu. His father assumed that his son would take up the family business, but the youth was strong-willed and upset by this prospect. He attended École Fénelon, a Catholic school that prepared students to attend Lycée Condorcet. The proctor caught him reading a book by Rimbaud or Mallarmé, and reprimanded him: "Let's have no disorder in your studies!" Cartier-Bresson said, "He used the informal 'tu'-which usually meant you were about to get a good thrashing. But he went on: 'You're going to read in my office.' Well, that wasn't an offer he had to repeat." After unsuccessfully trying to learn music, as a boy Cartier-Bresson was introduced to oil painting by his uncle Louis, a gifted painter

1. Johan Huizinga

Homo Ludens

Over het ‘ludieke’ als wezenlijk kenmerk van de menselijke beschavingNaast zijn (cultuur)historische werken en biografieën heeft taalwetenschapper en sanskritist Johan Huizinga (1872-1945) zich vooral tegen het einde van zijn leven gewijd aan algemeen-culturele beschouwingen. Als een van de hoogtepunten geldt de uit 1938 daterende studie 'Homo Ludens'. Daarin gaat het Huizinga niet om de betekenis van het spel als cultuurverschijnsel, maar om het 'ludieke' als wezenlijk kenmerk van de menselijke beschaving. Dit gegeven werkt hij uit in beschouwingen over bijvoorbeeld taal, rechtspraak, oorlogvoering, filosofie, kunst en sport. Huizinga toont op briljante en onnavolgbare wijze dat de homo sapiens in wezen altijd een homo ludens is geweest. Speciaal voor deze nieuwe editie heeft fotograaf Vincent Mentzel uit zijn omvangrijke oeuvre een selectie gemaakt van beelden die de 'spelende mens' in al zijn facetten toont.Huizinga geldt als de belangrijkste Nederlandse historicus van de twintigste eeuw, vooral dankzij zijn studies 'Herfsttij der Middeleeuwen' (1919) en 'Homo Ludens'. Met zijn boek 'In de schaduwen van morgen' (1935) betoonde hij zich bovendien een invloedrijk cultuurcriticus van zijn eigen tijd. Dat Huizinga in de jaren dertig als een zeer serieuze kandidaat voor de literaire Nobelprijs gold, toont aan hoezeer hij excelleerde in de compositie en zeggingskracht van zijn interpretaties en opvattingen.‘Een klassiek schrijver, die binnen Nederland alleen concurrentie krijgt van schrijvers als Multatuli, Couperus, Elsschot en Hermans.’ -- Willem Otterspeer ‘Het boek is op zijn beste bladzijden (en dat zijn er vele) boeiend, spannend, dramatisch... als een roman.’ -- Menno ter Braak

1. Dirk van Delft
2. Vincent Mentzel

Hit & run

Hit & Run. Ed van der Elsken fotografeert het Philips NatLab gaat over de unieke fotoserie die Ed van der Elsken in de jaren tachtig schoot in het befaamde natuurkundig laboratorium in Eindhoven. Ruim honderd originele afdrukken, niet eerder buiten Philips getoond, portretteren een wereld bevolkt met eigenzinnige onderzoekers op zoek naar nieuwe techniek. Vincent Mentzel selecteerde en groepeerde de afdrukken van Ed van der Elsken, zoals ze door Philips Company Archives worden bewaard. In 1984 vroeg Hans Brink, toenmalig hoofd PR van het NatLab, Ed van der Elsken (1925-1990) om foto's. Van der Elsken had in de jaren vijftig en zestig een reputatie opgebouwd van roemrucht straatfotograaf. In Eindhoven fotografeerde hij geen ongenaakbare wetenschap maar onderzoekers en technici van vlees en bloed in hun biotoop van proefopstellingen, vergaderkamers, werkplaatsen, computerprints en krijtborden. Razendsnel en zonder flits ('Hit & Run') zette hij ze bij verrassing op de gevoelige plaat, of liet ze poseren. Dirk van Delft is directeur van Museum Boerhaave. Vincent Mentzel was als staffotograaf verbonden aan NRC Handelsblad.