Springtij

In de zomer van 2020 mocht Tsead Bruinja, als Dichter des Vaderlands, op uitnodiging van de Pompestichting met tbs’ers en hun behandelaars spreken. Dat werden openhartige conversaties over hun jeugd, hun leven in de kliniek en de problemen waar ze tegen aanlopen. Op basis van deze gesprekken schreef Bruinja teksten die hij omschrijft als documentairepoëzie. In springtij komen de mensen die we ter beschikking stellen aan de staat zelf aan het woord, in hun eigen taal. Mensen die een vreselijk delict hebben begaan, maar ook mannen en vrouwen met wie we verlangens, adromen en ambities delen.

Tsead Bruinja (1974) studeerde Engels en Fries aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij debuteerde in 2000 met de Friestalige dichtbundel De wizers yn it read , en in 2003 verscheen zijn eerste Nederlandstalige bundel Dat het zo hoorde , die werd genomineerd voor de Jo Peters Poëzieprijs. Sindsdien publiceerde hij twaalf bundels, in het Nederlands en het Fries. Zijn bundel Overwoekerd werd genomineerd voor de Ida Gerhardt Poëzieprijs. Zijn recentste bundel is Hingje net alke klean op deselde kapstôk / Hang niet alle kleren op dezelfde kapstok (Afûk, 2018).