De gast

'De oceaan zag er kalm uit, een zwart nog zwarter dan de lucht. Haar handpalmen werden klam van een opkomend angstgevoel. Het leek ineens onhoudbaar dat alles verborgen kon blijven, dat ze met succes van de ene wereld in de andere kon stappen.'

De zomer op Long Island is bijna voorbij en Alex heeft haar verleden al die tijd verborgen kunnen houden. Tot ze tijdens een etentje met haar sugardaddy Simon de fout ingaat en ze niet meer welkom is. Ze wordt afgezet op het station, een paar dagen voor hij een groot Labor Day-feest geeft.

Alex besluit in de buurt te blijven, zwerft rond tussen de grote, omheinde villa's en geeft zich uit voor iemand anders, terwijl ze zich vastklampt aan het idee van een weerzien met Simon. Ondertussen begint haar ex Dom haar online lastig te vallen. In deze droomachtige omgeving verliest Alex de realiteit langzaam uit het oog.

Emma Cline (1989) is schrijver van romans en korte verhalen. Ze debuteerde in 2016 met De meisjes , dat een internationaal succes werd en waarmee ze de Shirley Jackson Award won. Het werd genomineerd voor de National Book Critics Circle Award, de Los Angeles Times Book Prize en de First Novel Prize. Haar verhalen verschenen onder andere in The New Yorker en Granta . Met haar verhaal 'Marion', dat in The Paris Review verscheen en ook in haar verhalenbundel Daddy is opgenomen, won ze de Plimpton Prize.
De gast is haar langverwachte tweede roman.

Zo subtiel, zo raadselachtig en op een moeilijk aanwijsbare manier intrigerend. Misschien gaat het er in De gast om wat er niet verteld wordt, zoals Alex uit lege kamers van alles kan aflezen. Misschien is het ware verhaal dat wat buiten beeld blijft. Cline's roman overtuigt door wat er allemaal buiten zicht blijft.

In fonkelend proza beschrijft Cline de dagen waarin Alex op haar ondergang afkoerst. De gast is een intense, broeierige, meeslepende roman. Mysterieus ook, Cline benoemt geen plaatsen en over de achtergrond van Alex komen we haast niets te weten, ze blijft ongrijpbaar, deze tragische jonge vrouw, die er dan wel een zootje van maakt, maar die toch ook hevig ontroert.