De kunst van het oorlogvoeren

De kunst van het oorlogvoeren van Sunzi, oftewel meester Sun, is een van de bekendste werken uit de Chinese schriftelijke traditie en een van de weinige klassieke traktaten over oorlogvoering in de wereldliteratuur. De 2500 jaar oude tekst heeft nog altijd zijn relevantie niet verloren, en dat is onder meer te danken aan het feit dat meester Sun zich niet zozeer bezighoudt met technische zaken als de opleiding of organisatie van een leger. Hij neemt een hoger, conceptueel standpunt in, dat van de strategieën en tactieken. Het uitgangspunt van zijn betoog is zelfs dat fysieke oorlog in feite zo lang mogelijk vermeden moet worden, alleen al om verspilling van kracht, mensen en middelen tegen te gaan. Er zit een taoïstische, door de natuur ingegeven kant aan die instelling, evenals aan de afwezigheid van een beroep op de confucianistische deugd of de heroïek van het slagveld.

Sunzi’s De kunst van het oorlogvoeren is een klassieker geworden die overleeft in breed toepasbare citaten als ‘ken de ander, ken uzelf’, zelfs buiten het militaire veld, gezien de wildgroei aan titels als ‘Sunzi’s krijgskunst voor managers’. Met deze eerste Nederlandse vertaling uit het Chinees keren we echter terug naar de literair-filosofische bron.

Sunzi heeft waarschijnlijk niet echt bestaan en is mogelijk een legendari sche figuur geweest. Het zou kunnen gaan om Sun Wu, oftewel Sun de Krijgshaftige, die vermoedelijk leefde in de late zesde en vroege vijfde eeuw v.Chr. en zodoende een tijdgenoot was van Confucius.