Ellis Island

Toen Robert Bober W of de jeugdherinnering had gelezen, stelde hij Georges Perec voor om samen een film te maken over Ellis Island, het eilandje onder Manhattan (NY) dat van 1892 tot aan de definitieve sluiting in 1954 het doorgangscentrum was voor zo’n 16 miljoen Europese emigranten, onder wie veel Joden. Bobers overgrootvader behoorde tot de pechvogels die om gezondheidsredenen werden afgekeurd en per kerende boot naar Europa terug moesten. Behalve die film, kwam er ook een gelijknamig boek.

Van de jong gestorven Georges Perec (1936-1982) verschenen voortreffelijke vertalingen van de hand van Edu Borger, o.a. Het leven een gebruiksaanwijzing en De dingen .
Georges Perec geldt als een van de meest ingenieuze moderne Franse schrijvers. Hij legde zich bij het schrijven vaak bewust formele restricties op. In De dingen bijvoorbeeld wordt geen dialoog gebruikt, wat aan het verhaal een fascinerende, zuiver epische transparantie geeft. Hij liet zich erop voorstaan dat hij nooit twee eendere boeken had geschreven. Toch draagt elk van zijn boeken het onloochenbare stempel van zijn scheppend vernuft.