Siebe ten Cate (1858-1908)

De schilder Siebe Johannes ten Cate werd geroemd om zijn impressionistische schilderijen, hij won er prijzen mee. Kunstcritici waren lovend, verzamelaars en musea kochten zijn werk. Maar toch raakte hij na zijn vroege dood snel in de vergetelheid. Het wordt tijd dat dit verandert. ➔ Hoog tijd voor een hernieuwde kennismaking met deze Nederlandse impressionist 28 De Friese burgemeesterszoon Siebe Johannes ten Cate belandt na een gedegen schildersopleiding in 1880 in Parijs, hét middelpunt van de kunstwereld. Hij werkt er vanuit verschillende ateliers en exposeert al snel bij de toonaangevende kunsthandelaren en op de Salon en de wereldtentoonstelling. Zijn werk vindt gretig aftrek bij verzamelaars en musea, en kunstcritici schrijven lovend over zijn tentoonstellingen. Zijn oeuvre bestaat vooral uit landschappen en stads- en havengezichten, vaak in mist, regen of sneeuw. Soms zoekt hij de rust op van lege straten, dan legt hij de drukte van pleinen vast. Langzaam wordt zijn toets steeds losser en zijn kleuren lichter, duidelijk beïnvloed door de Franse impressionisten. Vanaf 1885 ruilt hij de olieverf steeds vaker in voor pastel. Juist die leveren hem de grootste waardering op. Maar nadat hij op 50-jarige leeftijd dood neervalt op een straat in Parijs raakt Ten Cate vrijwel geheel in de vergetelheid.

Rachelle van den Broek is kunsthistoricus en werkzaam als curator bij het Nederlands Steendrukmuseum te Valkenswaard. Hier maakt ze tentoonstellingen waarin ze het ambacht, de techniek en de artistieke kwaliteit van de lithografie samenbrengt. De late negentiende eeuw vormt een rode draad in haar carrière. Mayken Jonkman is conservator negentiende-eeuwse schilderkunst bij het Rijksmuseum Amsterdam. Mayken schreef haar proefschrift over het succes van Nederlandse kunstenaars in Parijs van 1775 tot 1914. Haar gepubliceerde werk omvat onderwerpen als de 19e-eeuwse kunstmarkt, verzamelaars, atelierpraktijken en het beeld van de kunstenaar. Mayken heeft talrijke tentoonstellingen geïnitieerd, waaronder ‘The Dutch in Paris’. Jeroen Kapelle is kunsthistoricus en werkzaam als conservator negentiende-eeuwse kunst bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis. Hij is (mede-)auteur van diverse publicaties op het gebied van de Nederlandse negentiende- en begin twintigste- eeuwse kunst. Chris Stolwijk was kunsthistoricus. Na zijn studies Politicologie en Kunstgeschiedenis promoveerde hij op zijn onderzoek naar de positie van kunst en kunstenaars in Nederland tussen 1850 en 1920. Chris werkte mee aan diverse tentoonstellingen en projecten bij het Van Gogh Museum. Sinds 2012 was hij algemeen directeur van het RKD. Daarnaast vervulde hij talloze nevenfuncties waaronder hoogleraar aan de Universiteit Utrecht, voorzitter van de Association of Research Institutes in the History of Art (RIHA) en adviseur van de Vereniging Rembrandt.