Uitgegeten

Wat blijft er over als je stopt met vechten en begint met voelen? Voor Wessel was dichten de enige uitweg toen praten niet meer hielp. Uitgegeten verzamelt de gedichten die hij schreef tijdens zijn twee jaar durende herstel van een eetverslaving. Het is een rauwe, ongefilterde blik op een man die zijn masker afzet en de confrontatie met zichzelf aangaat. Deze bundel is een uitnodiging aan de lezer om ook de eigen schilden te laten zakken. Een hoopvol bewijs dat je door te schrijven je verleden kunt accepteren en dat kwetsbaarheid je niet breekt, maar juist sterker maakt.

Wessel Segeren (1999), geboren in Breda, stapte op 15 april 2024 over de drempel van een verslavingskliniek. Hij was zich eigenlijk nog niet honderd procent bewust van de ernst van zijn problemen. Zo vroeg hij zichzelf in de eerste week van zijn acht weken durende opname af: wat doe ik hier tussen deze junks? Ik hoef alleen maar een beetje te diëten. Gelukkig heeft hij mogen inzien dat zijn problemen groter waren dan simpelweg een gebrek aan doorzettingsvermogen. Zijn grootste valkuil was het niet kunnen uiten van zijn emoties. Tot hij op een dag uit verveling begon te dichten. Door zijn kwetsbaarheden en ervaringen op papier te zetten kon hij zichzelf beter uiten. Met deze bundel hoopt hij zoveel mogelijk mensen die met dezelfde problemen te maken hebben of net als hij niet goed uit hun woorden kunnen komen als het om emoties gaat, te inspireren om ook hun gevoelens op papier te zetten.