Filters

Resultaten voor 'anton korteweg'

5 resultaten
  1. Ik, om maar iemand te noemen
    1. Anton Korteweg

    Ik, om maar iemand te noemen

    Luchthartig en scherp, ontroerend en licht melancholisch – in zijn vijftiende bundel is dichter Anton Korteweg weer op zijn best! ‘Een dichter schrijft slechts voor een dichter verzen, en voor de vrouwen, die geen vers verstaan,’ schreef Bertus Aafjes ooit. Zo erg is het voor Anton Korteweg, meer dan een halve eeuw bezig, nou ook weer niet. Hij is een man die zijn zegeningen telt, en de kleine dissonanten in het leven maakt hij onschadelijk in zijn poëzie. Het zijn niet alleen de vertrouwde ongemakken van het ouder worden die bezongen worden, maar hij probeert ook om te gaan met de overweldigende hoeveelheid pakken om bij neer te zitten. En om op steeds wankeler benen staande te blijven in de actualiteit van een opdringeriger, meedogenlozer wereld. Een sombere tijd schept sombere gedachten.De dag plukken is vaak te veel gevraagd.Toch, elke morgen heeft het leven nog, tot overmaat, het gore lef me met zijn grauwe prikkelbaard’t bed uit te kussen. Of ik daar op lig te wachten.Het sleept me bij de haren uit de slaapde dag in. ’t Is nog steeds op me gesteld.Ik mag nog meedoen. En dat is wat telt.  In de pers ‘Een van de aangenaamste Hollandse dichters is Anton Korteweg, een te burgerlijk calvinist om in dit tranendal op verlossing te mogen hopen, en dat weet hij verdraaid goed.’ Arjan Peters in de Volkskrant ‘Anton Korteweg verklapt […] de titel van een nieuwe bundel gedichten: Ik, om maar iemand te noemen. Dat is passende zelfspot in een tijd waarin de literatuur op het narcistische af persoonlijk is geworden.’ Carel Peeters in Vrij Nederland ‘Zo lees ik in moeilijke dagen Anton Korteweg. En dan kan ik mijn geluk weer aan.’ Herman de Coninck in De Morgen ‘Melancholieke maar altijd sprankelende dichter.’ Elsbeth Etty in NRC

    € 21,99
  2. Enfin
    1. Anton Korteweg

    Enfin

    Vijftig jaar na zijn debuut een nieuwe bundel met vijftig gedichten ter ere van dit jubileumjaar ‘Voor een dichter ben ik behoorlijk normaal’, liet Anton Korteweg zich ontvallen in een interview. En hij kan het weten, als boomer wiens debuut Niks geen Romantic Agony vijftig jaar geleden verscheen. In de tussentijd heeft hij – lichtvoetig melancholicus – met toegankelijke en ietwat ironische gedichten een breed publiek weten te bereiken. Enfin, de jongste loot aan een oude stam, telt vijftig gedichten waarin Korteweg de lezer met de nodige zelfspot beurtelings waarschuwt en geruststelt: Hoe meer bij leven al van je is afgepakt, hoe minder later nog hoeft dood te gaan. Je levert jaarlijks slechts een half procent aan spierkracht in. Geef kwalen dus ruim baan! In de pers ‘Ik heb gisteren een prachtig boek gekregen: de verzamelde gedichten van Anton Korteweg. Ze gaan wel, want ze rijmen niet.’ Hendrik Groen ‘De milde ironie van Anton Korteweg confronteert ons meedogenloos met het rare, bijna onbehaaglijke gevoel dat hij “comfortabel ongelukkig” noemt.’ Dirk De Wachter ‘Een van de aangenaamste Hollandse dichters is Anton Korteweg, een te burgerlijk calvinist om in dit tranendal op verlossing te mogen hopen, en dat weet hij verdraaid goed.’ de Volkskrant

    € 20,99
  3. Het leven deugt. Althans op onderdelen
    1. Anton Korteweg

    Het leven deugt. Althans op onderdelen

    De prachtige nieuwe bundel van een sprankelende melancholicus ‘Ik heb gisteren van Evert een prachtig boek gekregen: Ouderen zijn het gelukkigst, de verzamelde gedichten van Anton Korteweg. (…) Ze gaan wel, want ze rijmen niet.’ Hendrik Groen in Zolang er leven is Hij golft, hij bridget, stemt op de VVD, steunt het Cultuurfonds, Vriend van de UB, hij kromp inmiddels drie, vier centimeter en is daar niet eens ongelukkig mee En dichten doet hij gelukkig ook nog steeds! In Het leven deugt. Althans op onderdelen schetst Anton Korteweg met lichte pen een melancholiek doch vrolijk beeld van zijn jeugd, de tellende ouderdom en alles daartussenin. Leuker kan Anton Korteweg het nu al dertien bundels lang niet maken. Want het leven mag dan wel op onderdelen deugen, als geheel blijft het te wensen overlaten. De pers over Anton Korteweg ‘Zo lees ik in moeilijke dagen Anton Korteweg. En dan kan ik mijn geluk weer aan.’ Herman de Coninck in De Morgen ‘Heerlijke poëzie waarin voortdurend die ene belangrijke vraag aan de orde is: is het hier de moeite waard of niet? (…) Anton Korteweg is de pleitbezorger, om niet te zeggen de kampioen van de kortstondigheid.’ Luuk Gruwez in De Standaard ‘Een van de aangenaamste Hollandse dichters is Anton Korteweg, een te burgerlijk calvinist om in dit tranendal op verlossing te mogen hopen, en dat weet hij verdraaid goed.’ Arjan Peters, de Volkskrant ‘De nieuwe Korteweg is uit – dat betekent voor mij zo eens in de drie, vier jaar een snelle gang naar de boekhandel.’ Frits Abrahams in NRC Handelsblad ‘Toen ik hem op een poëziefestival zag – slepend been, tic in het gezicht – was ik helemaal verbaasd: hoe die man erin slaagt om zo monter oud te worden en daar al een leven lang zo lichtvoetig verslag van doet.’ Wim Brands, VPRO Boeken ‘Melancholie van authentieke kwaliteit.’ Rob Schouten in Vrij Nederland

    € 20,00
  4. Enfin
    1. Anton Korteweg

    Enfin
    E-book

    Vijftig jaar na zijn debuut een nieuwe bundel met vijftig gedichten ter ere van dit jubileumjaar ‘Voor een dichter ben ik behoorlijk normaal’, liet Anton Korteweg zich ontvallen in een interview. En hij kan het weten, als boomer wiens debuut Niks geen Romantic Agony vijftig jaar geleden verscheen. In de tussentijd heeft hij – lichtvoetig melancholicus – met toegankelijke en ietwat ironische gedichten een breed publiek weten te bereiken. Enfin, de jongste loot aan een oude stam, telt vijftig gedichten waarin Korteweg de lezer met de nodige zelfspot beurtelings waarschuwt en geruststelt: Hoe meer bij leven al van je is afgepakt, hoe minder later nog hoeft dood te gaan. Je levert jaarlijks slechts een half procent aan spierkracht in. Geef kwalen dus ruim baan! In de pers ‘Ik heb gisteren een prachtig boek gekregen: de verzamelde gedichten van Anton Korteweg. Ze gaan wel, want ze rijmen niet.’ Hendrik Groen ‘De milde ironie van Anton Korteweg confronteert ons meedogenloos met het rare, bijna onbehaaglijke gevoel dat hij “comfortabel ongelukkig” noemt.’ Dirk De Wachter ‘Een van de aangenaamste Hollandse dichters is Anton Korteweg, een te burgerlijk calvinist om in dit tranendal op verlossing te mogen hopen, en dat weet hij verdraaid goed.’ de Volkskrant

    € 11,99
  5. Het leven deugt. Althans op onderdelen
    1. Anton Korteweg

    Het leven deugt. Althans op onderdelen
    E-book

    De prachtige nieuwe bundel van een sprankelende melancholicus ‘Ik heb gisteren van Evert een prachtig boek gekregen: Ouderen zijn het gelukkigst, de verzamelde gedichten van Anton Korteweg. (…) Ze gaan wel, want ze rijmen niet.’ Hendrik Groen in Zolang er leven is Hij golft, hij bridget, stemt op de VVD, steunt het Cultuurfonds, Vriend van de UB, hij kromp inmiddels drie, vier centimeter en is daar niet eens ongelukkig mee En dichten doet hij gelukkig ook nog steeds! In Het leven deugt. Althans op onderdelen schetst Anton Korteweg met lichte pen een melancholiek doch vrolijk beeld van zijn jeugd, de tellende ouderdom en alles daartussenin. Leuker kan Anton Korteweg het nu al dertien bundels lang niet maken. Want het leven mag dan wel op onderdelen deugen, als geheel blijft het te wensen overlaten. De pers over Anton Korteweg ‘Zo lees ik in moeilijke dagen Anton Korteweg. En dan kan ik mijn geluk weer aan.’ Herman de Coninck in De Morgen ‘Heerlijke poëzie waarin voortdurend die ene belangrijke vraag aan de orde is: is het hier de moeite waard of niet? (…) Anton Korteweg is de pleitbezorger, om niet te zeggen de kampioen van de kortstondigheid.’ Luuk Gruwez in De Standaard ‘Een van de aangenaamste Hollandse dichters is Anton Korteweg, een te burgerlijk calvinist om in dit tranendal op verlossing te mogen hopen, en dat weet hij verdraaid goed.’ Arjan Peters, de Volkskrant ‘De nieuwe Korteweg is uit – dat betekent voor mij zo eens in de drie, vier jaar een snelle gang naar de boekhandel.’ Frits Abrahams in NRC Handelsblad ‘Toen ik hem op een poëziefestival zag – slepend been, tic in het gezicht – was ik helemaal verbaasd: hoe die man erin slaagt om zo monter oud te worden en daar al een leven lang zo lichtvoetig verslag van doet.’ Wim Brands, VPRO Boeken ‘Melancholie van authentieke kwaliteit.’ Rob Schouten in Vrij Nederland

    € 11,99